Ngayong umaga, habang nananalangin ako, dumating ang Anghel at dinala ako sa Purgatoryo. Magkasama kami sa gitna ng maraming kaluluwa, inaaliw sila, nang biglang sinabi ng Anghel, “Halika, may ipapakita ako sa iyo. Bibisita tayo sa isang kaibigan mo.”
Sabi ko, “Naku, sino kaya ang bibisitahin natin?”
Dumating kami sa isang lugar na noong una ay akala ko ay nasa Purgatoryo. Bigla kaming nakatayo sa harap ng isang bahay, sa mismong pasukan nito. Bukas ang pinto, at nakita ko si Veronique sa loob.
Sa tuwa, sinabi ko sa anghel, “Diyos ko, kaibigan ko si Veronique. Bahay niya ito.”
Habang nakatayo ako sa pintuan, tumingin ako sa paligid at puno ito ng mga tao, na lahat ay hindi ko kilala.
Nagulat ako at tinanong ang mga taong ito, “Sino kayo?”
“Humingi kami ng tulong. Taga-rito lang kami sa lugar,” sagot nila.
Sabi ko sa kanila, “Naku, masaya ako na hindi lang kayo pumupunta sa bahay ko, kundi pumupunta rin kayo sa bahay ni Veronique.”
Ngumiti ang anghel at sinabing, “Oo, humihingi sila ng tulong. Napakarami nila.”
Nakatayo si Veronique sa pinto at nakikipag-usap sa kanila. Hindi niya sila pinapasok.
Sabi ng anghel, “Humingi sila ng tulong sa kanya para sa panalangin.”
Ang mga kaluluwang ito ay mula sa lugar kung saan nakatira si Veronique. Humihingi sila ng tulong niya, pumupunta para sa mga panalanging regular na binibigkas sa kanyang bahay dahil nakikinabang sila rito. Mayroong mga lalaki at babae, at hindi naman sila mukhang masyadong matanda.
Napaka-pumilit nila, sinusubukang pumasok sa kanyang bahay, ngunit sa hindi malamang dahilan ay hindi sila pinapasok ni Veronique. Gayunpaman, ang ilan sa kanila ay nakapasok, habang ang iba naman ay nanatili sa labas.
Ipinakita sa akin ng Anghel na ang mga kaluluwa ay nasa lahat ng dako, humihingi ng ating tulong. Dapat nating tandaang ipagdasal ang lahat ng mga Banal na Kaluluwang dati nang nanirahan sa ating mga kapitbahayan at pumanaw na mula noon.
Lalo natin silang dapat alalahanin ngayong darating na buwan ng Nobyembre.
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au