Këtë mbrëmje shkova në shtrat më herët se zakonisht. Papritur, ndjeva dhimbje të thellë në të dyja këmbët e mia.
Në dëshpërim, u lutem dhe thirra emrat e çdo shenjtori në Qiell që më erdhi në mendje. Thirra gjithashtu emrat e Papës Françesk, Papës Benedikt, Papës Gjon Pali II, Papës Gjon XXIII, çdo Pape që mund të mbaj mend.
Pastaj u pyeta: ‘Prisni një minutë, cili është emri i Papës që më dërgoi në Qiell në vitin 1991?’
Thjesht nuk mund të mendoja dot emrin e tij. Bëra Shenjën e Kryqit tri herë dhe u lutem: “Zot Jezus, ma dërgo Shpirtin Shenjt mua, për të më ndriçuar që të kujtoj emrin e Shenjtorit që më dërgoi në Qiell herën e parë.”
Nuk pati asnjë përgjigje fillimisht. Pastaj, papritur, Engjëlli u shfaq pranë krevatit tim.
Ai buzëqeshi dhe tha: “E di pse nuk mund ta mbash mend emrin e tij? Sepse ti e ofendove shumë kur ai të dërgoi në Qiell.”
I hutuar, pyeta: “O, si e ofendova unë?”
Engjëlli shpjegoi: “Kur ti e pyete: ‘Si quhesh?’, ai u kthye nga ti dhe të tregoi emrin e tij, dhe ti u përgjigje: ‘Ky është një emër i bukur’, por në zemrën tënde mendove: ‘Nuk më pëlqen emri i tij’.”
Pyeta: “Por si mund ta dijë ai?”
Engjëlli u përgjigj: “Ne dimë gjithçka në Qiell. Nëse nuk ndihesh mirë për diçka, ne e dimë. Pra, ai u lëndua shumë që ty nuk të pëlqeu emri i tij.”
Unë thashë, “Nuk e dija këtë. Ju lutem, thuajini atij se kërkoj falje një mijë herë dhe pendohem që i thashë ato fjalë, sepse nuk e kuptova.”
Sapo kërkova falje, menjëherë u kujtova se emri i tij është Shën Eugjeni!
Pastaj Engjëlli mori shpirtin tim në Purgator, ndërsa trupi im mbeti në dhimbje në dhomën time të gjumit.
Pashë shumë shpirtra në një procesion të gjatë. Secili prej tyre mbante në dorën e djathtë diçka që dukej si një flamur i bërë nga një pëlhurë e butë rozë. Ky ishte një shenjë se ky grup i përkiste Nënës së Bekuar.
Ata u kthuan nga unë dhe thanë, “Valentina, a do të vish me ne?”
Unë u përgjigja, “Më jepni një minutë, do të ndërroj bluzën dhe pantallonat, dhe do të vij e t'ju ndjek.”
Në atë moment, ata u zhdukën, sepse nuk ishte menduar që unë të shkoja me ta. Shpirtrat po mbanin flamujt rozë sepse Nëna e Bekuar po i përgatiste për t'i marrë vetë në Qiell.
Burimi: ➥ valentina-sydneyseer.com.au