Ειρήνη σας αγαπημένοι τέκνα, ειρήνη!
Τέκνα μου, έρχομαι από τον ουρανό για να συλλέγω σε προσευχή. Εγώ, η ουράνια Μητέρα σας, έρχομαι να φέρσω τις χάρις μου ώστε τα καρδιά σας να γεμίσουν με την αγάπη του Θεού.
Χαίρομαι για τη παρουσία σας, για τις προσευχές σας και για την επιμονή σας στο βάδισμα ενωμένοι με την Ουράνια Μητέρα σας, επειδή θέλω να σας οδηγήσω στον Ιησού.
Σ' αγαπώ και σας λέω ότι ο Θεός αυτήν τη νύχτα σας βλέπει με αγάπη και σας ευλογεί. Γίνετε του Θεού και θα είστε άγιοι.
Σας ευλογώ όλους: στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν!
Αυτή τη νύχτα, όταν επέστρεψα στη Μπρέσια την αυγή, ο διάβολος ήρθε να δείξει όλη της την κακία εναντίον του έργου του Θεού και της Παναγίας. Ήταν περί τις 3:00 π.m. όταν ξύπνησα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Νίωσα μια ανησυχία σαν να ήταν κάτι κακό γύρω μου. Αξαφνικά, το τείχος του δωματίου όπου βρισκόμουν εξαφανίστηκε και είδα ένα άσχημο δαιμόνα που με κοιτάζει από έξω στο διαμέρισμα των φίλων μου. Ήταν στα σκαλιά και από εκεί με κοίταζε. Δεν μπορούσε να μπεί όπου βρισκόμουν. Τίποτα δεν τον άφηνε. Έγινα ότι ήταν δαιμόνας χαμηλού βαθμού και ότι αυτός ο δαίμονας ήταν εκεί προσπαθώντας να ολοκληρώσει την εντολή που είχε λάβει αλλά δεν μπορούσε. Αρχίζοντας να προσεύχομαι στον Άγγελο Μιχαήλ τον Αρχιστράτηγο και να καλώ το αίμα του Χριστού, ο δαίμονας, σαν αστραπή, με τέτοια ταχύτητα φοβισμένος έφυγε. Μετά από λίγα λεπτά, μετά την προσευχή, ξανακοιμήθηκα. Περί τις 4:55 π.m. ξύπνησα ξανά και άκουσα ότι η είσοδος της πόρτας του κτιρίου, επειδή έχει τρεις ορόφους, ανοίγει. Και κάποιος άρχισε να ανεβαίνει τα σκάλα και μπήκε στο κάτω διαμέρισμα. Δεν πέρασε πολύς χρόνος, πιστεύω περίπου πέντε λεπτά, η πόρτα ξανάνοιξε. Ήταν άλλος ένας άνθρωπος που μπαίνει στο κτίριο, μόνο αυτή τη φορά έκανε ένα δυνατό και extraño θόρυβο. Όλα εκείνο το στιγμή είχαν έναν τρομακτικό ήχο. Αρχίζοντας να ακούω κάποιον να ανεβαίνει τα σκάλα, αλλά ήταν βαρύς και με κάθε βήμα νιώθακα άρρωστος. Πάλι τα τείχη του δωματίου εξαφανίστηκαν και μπορούσα να δείξω ποιος ανέβαινε τα σκάλα: ήταν ο αρχιδιάβολος Λουσιφέρ, τρομερός, ντυμένος μαύρο, σαν ένας άσχημος άνθρωπος, μισό ζώο. Τα μάτια του ήταν κόκκινα από μίσος. Νιώθακα μια κακή δύναμη που θέλει να με φοβίσει και να με καταστρέψει, αλλά σύντομα θυμήθηκα τον Ιησού, την Παναγία και τον Άγιο Ιωσήφ, τις γονικές τους λέξεις, τη αγάπη και προστασία πάνω μου και η φόβος και απογοήτευση εξαφανίστηκαν. Ο Λουσιφέρ προσπαθούσε επίσης να μπεί στο μέρος όπου βρισκόμουν αλλά δεν κατάφερε. Με κοιτάζε με μίσος για μια διάβαση, ένα τόπο από τον οποίο μπορούσε να μπει στο σπίτι των φίλων μου, αλλά δεν μπορούσε. Τον είπα: Δεν υπάρχει χώρος εδώ γιά σενα. Σε αυτό το σπίτι βασιλεύουν μόνο ο Ιησούς, η Παναγία και ο Άγιος Ιωσήφ. Εδώ ανήκει μόνο τους και όχι σε σένα. Φύγε! ...Ο διάβολος με κοίταξε με περιφρόνηση και μου είπε, Τι ήρθες εδώ ξανά να κάνεις. Είστε ακόμα πρόκειται να συνεχίσετε αυτήν την κωμική συμπεριφορά; σταματήσε. Θα σταματάς ή θα συνεχίζεις; ...Απάντησα με όλη τη θάρρος και δύναμη της καρδιάς μου που ο Θεός μου είχε δώσει: Δεν θα σταματώ ποτέ και κανείς δεν μπορεί να μ' αποτρέψει από το λόγο για τα μήνυμα του Θεού και της Παναγίας. Ούτε εσύ, επειδή ο Θεός είναι μαζί μου και είναι Παντοκράτορας. Μπορείς απλά να φύγεις!!! ..Τότε ο διάβολος είπε: Τότε ξεκίνησε η μάχη μεταξύ σου κι εμένα!... Ξανά κάλεσα το αίμα του Χριστού και την προστασία της Παναγίας, και ο δαίμονας γεμάτος μίσος όπως τρελός, επειδή δεν μπορούσε να μπει στο δωμάτιο όπου βρισκόμουν εισήλθε στον κατωφλιό και από εκεί κάτω από το κρέβατι μου έκανε το παράθυρο του δωματίου όπου βρισκόμουν να σπασθεί, τρεμοπάτηνοντας τα γυαλιά και εξαφανίστηκε. Όταν έφυγε νιώθικα όλη αυτήν την ανησυχία να φεύγει και η ειρήνη του Θεού που με περιέβαλε πάλι με ισχυρό τρόπο.