Πέρασαν αρκετά μήνες από τότε που η Παναγία εμφανίστηκε τελευταία φορά στην Ιταπιράνγκα. Καθώς μου είχε ζητήσει, για τρεις μήνες προσέφερα στον Θεό το θυσία να μη τη δω. Κλαίει πολύ, επειδή ο πόνος που νόμιζε στο καρδιού μου από το να μη τη βλέπω ήταν πολύ μεγάλος.
Καμία ψυχή δεν μπορεί να φανταστεί αυτόν τον πόνο και ποσο κόστος με κόστισε. Μερικές φορές, στο ξημέρωμα, σηκωνόμουνε και πήγαινε στον βωμό στο σαλόνι του σπιτιού μου και πέφτονε δάκρυα μπροστά στην εικόνα της. Τον ζήτησα την δύναμη να κάνω το θέλημα του Θεού και να πάω όπου με είχε ζητήσει να προσφέρει τη θυσία για τον σωτήριο και μεταστροφή των ψυχών. Ο πόνος που νόμιζε ήταν λίγο όπως ο πόνος των καταδικασμένων στη κόλαση να μη μπορέσουν ποτέ πάλι να δουν το ωραίο πρόσωπο του Θεού και να χάνουν την παρουσία Του. Παθαίνω για να σώσει πολλές ψυχές από τον δρόμο που οδηγεί στην κόλαση, διαφορετικά πολλές ψυχές θα πάσχανε πολύ περισσότερο απ' ότι παθαίνω εγώ στις αιώνιες φλόγες μακριά από τον Θεό και το φως Του.
Μετά την περίοδο που είχε ορίσει ο Θεός, με μια ενδογενή λαλιά μου είπε ότι πρέπει να πάω σε ένα συγκεκριμένο νεκροταφείο στην πόλη, μπροστά στον τάφο του Φραγκισκανού Μιχαήλ Αγγέλου, για να προσευχηθώ για τις ψυχές στο καθαρτήριο και να ζητήσω την ενδιάμεση του με τον Θεό για τη πραγματοποίηση των σχεδίων της Παναγίας και για μια συγκεκριμένη κίνηση.
Φτάνοντας σε αυτό το νεκροταφείο, μόλις δύο φίλους άρχισανε να προσευχηθώμε τον Ρόζαριο και στο τέλος του τελευταίου μυστηρίου ιδεά, ξανά μπορούσα να δω το ωραίο πρόσωπο της Παναγίας, που εμφανίστηκε μπροστά μου συνοδευόμενη από τον αδερφό μου Κιρίνο, ο οποίος ήταν στην αριστερά της και
Φραγκισκανού Μιχαήλ, ο οποίος ήταν στη δεξιά της. Και οι δύο έμοιαζαν ωραιοί δίπλα στην Παναγία, αλλά αυτή είχε μεγαλύτερη ομορφιά που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγους ή να φανταστεί. Με τη μαθητική και αγαπητική ματιά της, η Αγία Παρθένος μου είπε,
Τα παιδιά μου, πάντα προσεύχεστε για τις ψυχές στο καθαρτήριο, γιατί είναι πράξη έλεους να προσευχήσετε για τους αποθανόντας, επειδή ο Θεός επιθυμεί ότι όλοι ενωθούν μαζί του στην δόξα του παραδείσου. Πάντα έρχεστε εδώ σε αυτό το μέρος (κοιμητήριο) να προσεύχεστε για τις πιο ανάγκες και εγκαταλελειμένες ψυχές. Θυμάσθε ότι σας διδάχτηκα αυτό στην Ιταπιράνγκα. Δείτε πόσοι ψυχές έχουνσωθεί με τις προσευχές σας...
Στον ίδιο καιρό, εμφανίστηκαν δίπλα και πίσω από την Παναγία πολλά ψυχή που είχανσωθεί λόγω των προσευχών μας, αλλά και απλά επειδή εκείνη είχε εμφανιστεί εκεί σε αυτό το κοιμητήριο. Αυτή η σκηνή ήταν πολύ όμορφη. Όλες οι ψυχές ήταν ευχαρίστητες, φορώντας λευκά ενδύματα. Η Παναγία είπε:
Ζήστε τα μηνύματά μου. Αν ακούσετε και ζήσατε όλα αυτά που σας διδάχτηκα, θα βρείτε και θα περπατήσετε γρήγορα στον δρόμο της αγιότητας και με το να ζείτε την αγιοτητα, στο τέλος των ζωών σας θα μεταφερθείτε από αυτόν τον κόσμο απευθείας στο παράδεισο, χωρίς να πέσετε στο καθαρτήριο. Ευχαριστώ για τη παρουσία σας και τις προσευχές σας.
Υιέ μου, ευχαριστούμε για την απάντησή σου στην κλήση μου. Γνωρίζετε ότι μετά από αυτήν την επίσκεψή μου, θα έρθω πάλι στις 15 Σεπτεμβρίου, τη μέρα που γιορτάζονται και θυμούνται οι οδύνες μου. Θα έρχομαι να σας πω κάποια μυστικά από το Καρδίά μου. Περμένετε την επίσκεψή μου! Από αυτό το μέρος ευλογώ εσάς και όλην την ανθρωπότητα: στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.