Aking mga pinakamamahal na Anak,
Kay gandang muling makabalik sa inyo. Oo, napakaganda ng mapabilang sa sariling kapwa, kasama ang mga kaibigan, kasama ang mga anak, sa pagkakaisa ng pag-unawa.
Kilala ko kayo, nauunawaan ko kayo, ngunit higit sa lahat, mahal ko kayo; kayo ay Aking mga kapatid, Aking mga anak, Aking mga nilalang, at kung wala kayo, magiging katulad Ako ng isang Ama na walang mga anak, tulad ng isang Kapatid na walang mga kapatid, tulad ng isang Minamahal na walang Kanyang mga minamahal.
Aking mga minamahal na anak, nakikibahagi Ako sa inyong mga pagsubok, sa inyong mga hirap, sa inyong mga kahirapan — maging ito man ay pang-araw-araw o hindi inaasahan. Kasama ninyo Ako sa lahat ng inyong mga kagalakan at sa lahat ng inyong mga kalungkutan, at hindi Ako tumitigil sa pagpapalakas ng inyong loob, sa pagmamahal sa inyo, at sa pagsuporta sa inyo. Oo, sinusuportahan ko kayo; pasan Ko ang inyong mga krus, sapagkat kasama ng Akin, ay pinasan Ko na ang lahat ng mga ito. Naglalakad Ako sa inyong harapan; hindi Ninyo Ako nakikita, ngunit sinasabi Ko ito sa inyo, kaya naman maaari kayong maniwala sa Akin. Nauuna Ako sa inyo; nililinaw Ko ang daan para sa inyo, at kung mananalangin kayo sa Akin, ang inyong mga landas ay magiging maayos, ang inyong mga kahirapan ay mababawasan, at ang inyong mga paghihirap ay mas kakayanin.
Mahal ko kayo, Aking mga anak, at kapag ang mga anak ay lumaki na, ang isang tunay na ama ay walang mga lihim sa kanila. Ipinagkakatiwala Ko ang Aking mga lihim sa inyo — yaong mga tanging ang Aking mga pinakamalapit lamang ang nakauunawa, gaya ng ginawa ng Aking mga apostol at alagad pagkatapos ng Pentecostes. Sila ay nagkaisip na; nakibahagi na sila sa Aking pagdurusa; hindi pa nila nauunawaan ang Aking gawa ng Pagtubos, ngunit nang tanglawan sila ng Diyos na Espiritu Santo, nakita nila ang lahat sa liwanag ng Diyos.
Kayo rin, Aking mga minamahal, ay pinatibay na, at ang Espiritu Santo ang nagpapanatili sa inyo; hindi Niya kayo pababayaan. At kapag kailangan Ninyo Siya sa panahong darating, hindi Niya kayo iiwan; sasamahan Niya kayo upang bigyan kayo ng lakas ng pananampalataya, ang katatagan ng katahimikan sa harap ng panganib, at ang tapang ng pagpapakasakit para sa mga tinawag dito. Hindi kayo matatakot; magagalak kayo sa birtud ng Kalakasan na hihingahan ng Espiritu Santo sa inyong mga kaluluwa, at tulad ng maraming alagad ng inyong Panginoon, susunod kayo sa Kanyang mga yapak — masaya, may tiwala, at walang takot.
Malapit na ang panahong iyon; wala nang nagpapahiwatig nito maliban sa kawalan ng kakayahan ng inyong mga pinuno, na direktang umaakay sa inyo patungo rito. Ang kanilang pamamahala sa inyong bansa — mula hilaga hanggang timog o mula silangan hanggang kanluran sa buong kontinente ng Europa — ay hindi mailarawang kapabayaan; ginagawa nila ang lahat ng hindi dapat gawin, at nabibigo nilang gawin ang lahat ng dapat gawin. Magdurusa kayo dahil sa kanila, habang ang mga responsable ay susubukang protektahan ang kanilang sarili mula sa mga pagkalugi na idinulot nila. Ang isang bansang nasa kaguluhan ay laging nakakakuha ng atensyon ng mga kapitbahay nito, na naghahangad na kumita rito o umiwas na dumanas ng parehong kapalaran. Ang isang bansang lumulubog ay wala nang natitirang kaibigan — o kung mayroon man noon, hindi na sila kumikilos bilang ganoon.
Aking mga anak, nasaan man kayo, kumilos nang may pag-iingat; bantayan ang inyong mga mahal sa buhay gaya ng isang responsableng magulang, na umaasa sa inyong sarili at hindi sa mga wala rito. Hayaan ang panalangin ay nasa inyong mga tahanan at sa inyong mga labi, kung paanong hindi Ako kailanman tumigil sa pananalangin sa buong Aking buhay, kapwa sa panahon ng katahimikan at sa panahon ng kaguluhan. Lagi Akong kumilos nang may kabutihan, katuwiran, at katarungan; wala Akong ginawang masama sa sinuman. At kung kayo mismo ay nakagawa ng mali, magbayad ng atraso, bayaran ang inyong mga utang, at kilalanin ang inyong mga pagkakamali habang may panahon pa.
Mga anak ko, kahapon ay nakaranas ang mundo ng isang kagila-gilalas na gabi dahil sa solar eclipse sa kanlurang Europa, ngunit isipin ninyo Ako, na siyang Liwanag ng inyong mga buhay at unti-unting natatabunan mula sa mga puso, mula sa mga bansa, at mula sa mundo.
Ano ang nangyayari kapag ang araw ay nagkakaroon ng eclipse? Dumidilim, lumalamig, at tumatahimik ang kalikasan. Huwag kayong magalak dito; ang pagtatabon sa Liwanag ay isang malubhang pangyayari, gayunpaman Ako ang Liwanag, at kung wala Ako, patungo kayo sa kapahamakan. Kung wala Ako, wala kayong magagawa, ngunit ang mga pamahalaan ay matigas na nagpipilit na itabon Ako, itago Ako, at patahimikin Ako.
Ang pagtatabon na ito sa tunay na Liwanag ay nagbubukas ng pinto para sa pagsalakay ng impiyerno, mga demonyo, at masasamang anghel; nakikita niyo na ito mismo! Ang Diyos ay wala sa pampublikong larangan; sino, kung gayon, ang humalili sa Kanya? Gaya ng malinaw ninyong nakikita, ito ang relihiyon ng mga walang diyos o ng Kanyang hindi mapatatawarang Kaaway; nagkakaisa silang nagmamartsa, at Ako ay natatakpan, Ako ay nilalabanan, Ako ay pinalalayas.
Ito ang dahilan kung bakit hinihiling ko sa inyo na kumilos bilang isang mabuting Katolikong ulo ng tahanan, upang panatilihing buhay ang panalangin sa inyong mga tahanan, igalang ang Sampung Utos ng Diyos, para sa inyong sarili at para sa inyong mga mahal sa buhay, at huwag matakot sa anuman — ni pagdurusa, ni mga kabiguan, ni sa lupit ng buhay, o maging sa mga kawalang-katarungan — sapagkat Ako ay kasama ninyo, malapit sa inyo, at ang hindi mapapatay na Liwanag ay mananatili sa inyong tabi.
Pagpalain nawa ang Diyos, mahalin at igalang Siya, at ang Langit ang magiging dulo ng inyong paglalakbay. Sa Ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo †. Amen.
Ang inyong Panginoon at inyong Diyos
Source: ➥ SrBeghe.blog