Ngayong umaga, dumating ang Anghel at dinala ako sa Purgatoryo upang aliwin at tulungan ang mga Banal na Kaluluwa.
Inakay ako ng Anghel patungo sa Mahal na Ina, na nagdala sa akin sa isang guhong gusali na mukhang bodega. Sa loob, nakakita ako ng dalawang malinis at magandang upuan. Naupo ang Mahal na Ina sa isa sa mga ito.
Sinabi Niya, “Valentina, maupo ka sa tabi Ko.” Naupo ako sa tabi ng Mahal na Ina. Palagi akong nakararamdam ng sobrang gaan ng loob kapag nasa piling Niya.
Tumayo ako at binuhat ang upuan, habang hinahangaan ito. Sinabi ko, “Mahal na Ina, napakagaan po ng mga upuang ito. Gusto ko sila.” Naisip ko sa aking sarili, ‘Sana ay mayroon din akong mga upuan na katulad nito sa aking kusina.’
Sinabi Niya, “Tumingin ka muli. Tumingin ka sa ilalim.”
Tumingin ako at napansin ang mga itim na marka ng dumi sa gilid ng ilalim at mga gilid ng upuan.
Sinabi Niya, “Nakikita mo, sinuman ang naupo sa upuang iyan, nag-iwan sila ng kanilang marka. Tingnan mo kung gaano karaming dumi ang iniwan nila sa upuan.”
Sinabi ko, “Oh Mahal na Ina, ayaw ko pong maupo sa mga iyan.” Ang mga itim na marka ay kumakatawan sa mga kasalanan ng mga kaluluwa. Agad kong naintindihan na ang mga Banal na Kaluluwa na narito na ay nag-iwan ng kanilang mga marka, at kailangan kong pumunta at puntahan sila upang aliwin sila.
Tumayo ang Mahal na Ina, at sumunod ako sa Kanya. Habang nagpapatuloy kami sa loob ng guhong gusaling ito, na hindi naman lubos na madilim, nakakita kami ng maraming kaluluwa, kapwa lalaki at babae mula sa iba't ibang nasyonalidad, kabilang ang mga Indian at Caucasian.
Nagbulungan sila sa isa't isa, “Oh, narito ang Ginang na Reyna.” Napakabait ng Mahal na Ina sa kanila. Kinausap Niya sila, inaliw sila, at binigyan sila ng lakas ng loob.
Sinabi ng Mahal na Ina sa kanila, “Si Valentina rito, tutulungan kayo. Nagdurusa siya nang husto para sa inyong lahat. May matinding sakit siya sa kanyang mga binti, na pinahihintulutan ng Aking Anak upang matulungan ka niyang mapalapit sa Langit.”
Sinabi ng mga Banal na Kaluluwa, “Sana ay buhay kami para makausap namin siya.”
Nagsalita ako sa mga Banal na Kaluluwa at sinabihan sila nang kaunti tungkol sa kung gaano kaganda ang Langit. Ngunit wala silang magagawa para sa kanilang sarili at lubos silang umaasa sa aking mga panalangin para sa tulong.
Tumalon sa tuwa ang mga kaluluwa, ngunit habang dumadaan kami, sinubukan nilang sumunod sa Mahal na Ina. Nang may malaking kabaitan at pagmamahal, sinabi Niya sa kanila, “Mga anak ko, babalik ako agad upang aliwin at pasayahin kayo. Hindi ninyo ako maaaring sundan. Kailangan ninyong sumunod sa kung ano ang ipinagagawa sa inyo.”
Ang Mahal na Ina ay may napakaganda, mahinhin, at mabait na pagkatao.
Pagkatapos ay ibinalik ako ng Anghel pauwi.
Source: ➥ valentina-sydneyseer.com.au