Mga minamahal Kong Anak, na napakahalaga sa Aking Pinakabanal na Puso,
Isipin Niyo Ako, manalangin kayo sa Akin, at humingi ng Aking tulong sa mga masasakit na panahong ito para sa mga mahihirap na naninirahan sa mga rehiyong sinalanta ng apoy — maging sa France, Spain, o sa alinmang bansa kung saan nagngangalit ang apoy, itong mapanirang sunog, walang awa at walang pinipili. Ang Aking mga krus at ang mga dambana kung saan nananalangin ang mga tao ay naligtas, at dapat itong magbigay sa inyo ng pagkakataong mag-isip: Ako ang Diyos na Tagapagligtas, ang Maawaing Diyos, ang Diyos na gumagawa ng mga himala saanman Siya pinararangalan, pinapanalanginan, at sinasamba.
Mahalin Niyo Ako, Mga Anak Ko; manalangin kayo sa Akin, at lalampasan lamang kayo ng panganib. Hayaan ninyong ang mga malalaking sunog na ito ay maging aral sa inyo, at bumalik kayo sa Akin. Noong unang panahon, tuwing may tagtuyot o iba pang kalamidad, dinadala Ako ng mga tao sa prusisyon sa mga lugar na nangangailangan ng proteksyon, habang ang pari ang nangunguna sa mga bayan o baryo, dala ang Pinakabanal na Sakramento, at ang mga tao ay sumusunod sa likuran nang may panalangin. Ganito dapat labanan ang kasamaan, sapagkat laging naroon ang mga demonyo kung nasaan ang kasamaan.
Ano ang ginagawa ng mga pari ngayon? Wala sila, at ang mga simbahan ay ginagamit para sa mga pagtatanghal na wala nang kinalaman sa banal. Itinataboy Ako mula sa Aking mga Bahay — kaya paano niyo inaasahang mapoprotektahan kayo!
Bumalik kayo sa Akin; isipin ninyo ang France, na dati ay napakalalim ng pagiging Kristiyano — ito ay nananalangin, ito ay Akin, at minahal Ko ito. Ngayon, tumatalikod ito sa Akin at naglilingkod sa Aking walang hanggang Kaaway, na naliligaya sa pagwasak, pag-sira, at pagpapahirap. Ganyan ang diyablo; hindi siya kailanman gagawa ng mabuti, ngunit ngayon ay inaakit niya ang napakaraming sawimpalad na kaluluwa sa kanyang sarili. Sawimpalad, oo, dahil hindi na nila Ako iniisip, hindi na sila bumabaling sa Akin, hindi na sila nananalangin sa Akin, at ang kanilang mga kaluluwang walang biyaya ay nawala sa kanya — hindi para sa kanilang kaligtasan, kundi para sa kanilang kapahamakan.
Mga Anak Ko, bumalik kayo sa Akin nang hayagan; manalangin kayo sa publiko; punuin ninyo ang mga simbahan; at kung wala na kayong mga pari, mag-organisa kayo ng mga oras ng pananalangin sa inyong mga parokya, magtipon-tipon sa inyong mga simbahan, at sama-samang magdasal ng Rosaryo sa itinakdang oras; at titingnan kayo ng Diyos nang may kagalakan at poprotektahan Niya kayo at ang inyong mga nayon. Huwag kayong mag-atubili; mag-organisa kayo, at unti-unti ay susunod ang ibang mga parokya sa inyong halimbawa, at kapag ang buong Pransya ay nananalangin na, ibubuhos Ko ang Aking mga biyaya at pagpapala sa inyo.
Mabigat ang sitwasyon; hindi kaibigan ninyo ang inyong mga pinuno. Iniisip muna nila ang kanilang sarili bago kayo, at ang kanilang pamamahala sa bansa ay pamamahala ng mga mangmang, makasarili, at magnanakaw. Alam na alam nila ang kanilang ginagawa — ninanakawan at winawasak nila ito — ngunit gusto nilang paniwalaan ninyo na kontrolado nila ang lahat. Hindi — at Ako, ang inyong Panginoon, ang nagsasabi nito sa inyo: nananalasa at nanunulak sila; nagnanakaw sila at nagsisinungaling sa inyo; at kapag tuyot na ang inyong bansa, may mga darating na iba, ngunit nailigtas na nila ang kanilang sarili sa isang ligtas na lugar.
Ganyan ang isang bansang walang Diyos, isang bansang wala nang natirang prinsipyo, isang bansa kung saan si Satanas ang naghahari at kinukutya ang mga tao nito. Sinubukan niyang pahinain ang katatagan ng mga pag-aasawa, at nagtagumpay siya; sinubukan niyang palitan ang kasal ng iba pang hindi makatwirang pagsasama, at nagtagumpay siya; sinubukan niyang legal na patayin ang mga bata sa sinapupunan ng kanilang mga ina, at nagtagumpay siya; sinubukan niyang hayaang malayang mapatay ang mga inosente sa lahat ng edad, at nagtagumpay siya. Ang mamamatay-tao, ang uhaw sa dugo, ang kriminal ay gumagawa — at hindi kayo bumabangon upang mag-aklas? Hindi kayo lumalabas sa mga kalye upang sabihing “Tama na!”; hindi kayo pumupunta sa inyong mga simbahan upang hilingin — upang igiit — na iligtas kayo ng Diyos mula sa mga mamamatay-taong ito, mula sa Mamamatay-taong ito?!
Mga Anak Ko, imulat ninyo ang inyong mga mata, at para sa inyo na nabinyagan, nakumpirma, Katoliko at batid ang inyong banal na pagiging anak, bumangon kayo at manalangin nang malinaw, hayag, at bukas. Sa ganitong paraan ninyo ililigtas ang inyong bansa at makakamit nito ang banal na Awa, banal na pabor, at Kanyang Proteksyon.
Panahon na — panahon na talaga — upang bumangon, iparamdam ang inyong presensya, at isama ang mga may mabuting kalooban; at mayroong gayong mga tao — naroon sila, naghihintay lamang na tawagin.
Manalangin kayo, manalangin kayo, Mga Anak Ko; panalangin lamang ang makatutulong sa inyo; panalangin lamang ang makaliligtas sa inyo mula sa mga kasamaang nagtitipon-tipon sa inyong mga ulo dahil NAKALIMUTAN ninyo na ang Diyos, bagaman Siya ay pribado, ay pampubliko rin — at ang isang bansa ay dapat ding manalangin nang pampubliko sa kanyang Diyos kung ito ay isang bansang Katoliko.
Hinihintay ko kayo, Mga anak Ko, sa simbahan — oo, sa mga simbahan sa inyong mga nayon at parokya — at huwag nang mag-atubili pa, huwag nang mag-atubili pa!
Binabasbasan ko kayo at hinihintay ko kayo, sa Pangalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo †. Amen.
Ang inyong Panginoon, ang inyong Tagapagligtas
Pinagmulan: ➥ SrBeghe.blog